Drukke dagen

Er is veel gebeurd sinds mijn bericht vrijdagochtend jongstleden. De eerste noemenswaardige gebeurtenis viel plaats op de avond van die bijzondere dag. Søren Brolund Ulriksen, een sympathieke knaap van de plaatselijke ESN crew, had namelijk voor gratis tickets gezorgd voor een ijshockeymatch tussen de Odense Bulldogs en SønderJydske. Kenners onder u weten dat dit een match is die op het scherpst van de snede gespeeld wordt. Het beloofde een glorieuze avond te worden. Tot ik mijn enkel omsloeg op het trapje naar de fietskelder. Gelukkig deed het niet al te veel zeer en kon ik zonder veel problemen het stadion bereiken. Ook de staanplaatsen konden mij niet deren en ik heb ferm van de match genoten. Hoogtepunt: een Bulldog die de helm van een tegenstander vastgrijpt en tegen het glas duwt (met de tegenstander er nog in welteverstaan). Het is bij ijshocey niet altijd duidelijk wat er aan de hand is zeker voor leken zoals ik en mijn Franse (Alex + Flo) en Oostenrijks-Braziliaanse (Evandro) kameraden. Gelukkig hadden we een Canadese experte (Cheryl) om ons uit te leggen wat er aan de hand was.




Tot onze grote spijt moesten de Bulldogs het onderspit delven met 1-3. Het laatste punt heeft de tegenstander niet veel moeite gekost, de Odensese keeper was namelijk even gaan pissen, van timing gesproken. (Blijkbaar is het een normale tactiek om bij achterstand in de laatste minuten puur offensief te spelen.)

De dag erachter toverden we ons huis om in een filmstudio. Er is namelijk een wedstrijd voor "het beste erasmus filmpje". De eerste scenes verliepen vlot en er was weinig oponthoud. Dan kwam de flipcup scene. Flipcup is een drankspelletje waarbij twee teams, in een estafette, zo rap mogelijk een beker moeten leegdrinken en dan flippen. Voor een betere uitleg zie dit youtube filmpje. Het is wel duidelijk dat deze scene vitaal was voor onze film. Ik ben de tel kwijtgeraakt bij take 6.



Het was ongeveer halverwege onze flipcup scenes dat ik tot het besef kwam dat ik mijn sleutels niet bijhad. Een korte controle van mijn kamerdeur later bleek dat ik buitengesloten was. Hier moest iets aan gedaan worden. Na de flipcupscenes verder gefilmd te hebben ben ik dus op mijn sloffen mijn balkon opgeklommen. Gelukkig had ik mijn deur laten openstaan en kon ik dus mijn hand binnensteken. Jammer genoeg zit er een kettingkje op mijn deur dat er voor zorgt dat die niet zomaar open kan.
Na veel prutsen met een bezem, een hark en mijn trouwe bickyvlag ben ik er in geslaagd mijn sleutels van mijn bureau te halen. Dan was Thomas de Zwitser zo vriendelijk mij uit te leggen hoe ik dat kettingkje makkelijk kan openkrijgen.

Zondag rustdag.

Maandag ook rustdag (ik heb een paar gore feestverhalen gehoord die ik hier niet ga doorvertellen).

Dindag rumdag. Karolin is net teruggekeerd uit Duitsland en heeft rum meegebracht want ze hebben dat hier in Denemarken precies niet. Geen betere manier om van die rum te genieten dan een drankspelletje. Deze keer ging het om de klassieker quarters waarbij we een muntstuk in een tas probeerden te kaatsen. De eerste 10 ronden kon ik er niets van tot groot plezier van Jutta (Duitsland) die moest drinken als ik scoorde. Naarmate het spel vorderde kwamen er meer tassen om de snelheid wat op te drijven. Tegen het einde toe was ik vrij bedreven in het spelletje tot grote spijt van jutta.

Vandaag heb ik te laat (kletsnat) gemerkt dat ik mijn handdoek niet meehad in de badkamer. Gelukkig had ik een VTK t-shirt bij. Danku VTK, alweer mijn redder in nood.